11698576_855776637805572_2582843889422111178_n.jpg

                12 ก.ค. 58 ได้มีโอกาสไปร่วมปั่น จักรยาน งาน “สามโตน สองล้อ ก่อสุขภาพ” ที่เป็นความร่วมมือระหว่าง สื่อเครือเนชั่น ร่วมกับท้องถิ่นบ้านเรา เทศบาลทุ่งตำเสา แถว ๆ น้ำตกโตนงาช้างนั้นแล...

 

                ออกเดินทางจากตัวเมืองหาดใหญ่ เอารถจักรยานขึ้นรถกระบะ เนื่องด้วยระยะทางจากตัวเมือง สู่จุดสตาร์ท น้ำตกโตนฯ เกือบ 20 กม. เกรงว่าถ้าปั่นไปคงต้องออกตีสี่ ตีห้า และมือใหม่อย่างเรา ปั่นมืด ๆ ก็ไม่ชินซะด้วย อาจมีลุ้น มีเสียวถูกสอยเอา.... ออกมาตอนประมาณ ตี 5.30 น. ไปถึงบริเวณงาน ประมาณ 6.40 รถกระบะแถวยาวเหยียด กว่าจะไปถึงและหาที่จอดก็ใช้เวลาอีกพักใหญ่ มีรถมาจากตัวเมืองหาดใหญ่ และต่างจังหวัด เห็นมีพี่บางคนมาจากนครศรีฯ บางท่านมาตั้งเต็นท์นอนรอกันที่น้ำตกก่อนเลย.. อุ่นหนาฝาคั่งจริง ๆ ....เข้าที่จอด ยกรถลง ปั่นไปจุดสตาร์ท เพื่อรับเช็คชื่อรับเสื้อ ก็เกือบ ๆ ครึ่งกิโล ฯ แถมต้องปีนเนินขึ้นไปอีก...เล่นเอาเหงื่อซึมหลัง... บริเวณหน้าเวที และโต๊ะลงทะเบียนอยู่ใกล้เคียงกัน วันนี้ระดับหัว ๆ ของเนชั่น ไม่มีใครมาเลย ไม่รู้กลัวควันหลงระเบิดที่ปาดัง ฯ เมื่อวันเสาร์หรือเปล่า..

                ใกล้บริเวณจุดสตาร์ท ปั่นเข้าไปไม่ได้ซะแล้ว ต้องค่อย ๆ ลัดเลาะหาช่องทางแทรกเข้าไป เพราะคนเยอะมาก และบริเวณลานตั้งเวที และจุดลงทะเบียน ก็คับแคบเป็นอย่างยิ่ง มิได้เหมาะกับการเป็นสถานที่ปล่อยตัวจักรยานเลย ยิ่งคนมากขนาดนี้ ได้ยินโฆษกประกาศในงานว่ามีคนลงทะเบียนกว่า 1,700 คนแล้ว ...โชคดีที่มิใช่การแข่งขันจักรยาน เพราะอาจเกิดอุบัติเหตุได้แน่ ๆ เราเดินสบาย ๆ ทักทายพี่ ๆ น้อง ๆ นักปั่นไปตลอดทาง เพราะยังไงเราก็ลงชื่อผ่านเว็บไซท์เนชั่นมาแล้วเกือบ ๆ เดือน มีชื่อมีเสื้อแน่...เสื้อเนชั่นสวยซะด้วย..มีกระเป๋าด้านหลัง..ชอบ ๆ ..ถึงโต๊ะลงทะเบียนเข้าแถวได้ซักแป๊บก็ถึงเราแล้ว เจ้าหน้าที่ก็แจ้งว่าเสื้อหมด...เราก็..ผมลงทะเบียนในเว็บแล้วครับ....ค่ะ..สำหรับคนที่มาลงทะเบียนหน้างาน 1,000 คนแรกเท่านั้นค่ะ ..อ้าว...ๆๆๆ แล้วให้ลงทะเบียนในเว็บทำไมละครับ ไม่เห็นมีประชาสัมพันธ์เรื่องนี้มาก่อนเลย......เจ้าหน้าที่ยกมือไหว้ท่วมหัว นักปั่นทุกแถวก็มองหน้ากันแบบงง ๆ..... ขอโทษค่ะ  ขอโทษจริง ๆ ๆ  พูดซ้ำไปซ้ำมาเป็นหุ่นยนต์ ...เอาน่าไม่เป็นไร ไม่มีเสื้อไม่เป็นไร เราตั้งใจมาปั่นสนุก ๆ เห็นคนออกกำลังกายเยอะ ๆ ก็ดี มีความสุข

                ว่าแล้วเรารอประธานปล่อยตัวเกือบ ๆ 7.30 ไม่ช้ามาก เวลาได้อยู่ แอบขำนิดนึง ท่านประธาน...ปลัดกระทรวงอะไรซักอย่าง พูดชื่องานผิด..กระผมขอเปิดงาน สองโตน “สาม”ล้อ ก่อสุขภาพ...ฮา...

                จักรยานจำนวนมากค่อย ๆ ทยอยออกกันไป เส้นทางสวยงามมาก ประมาณ 35 กม. การดูแลเส้นทางของเจ้าหน้าที่ประจำจุดตัด จุดแยก ยอดเยี่ยม ชี้เส้นทางให้ไปได้แม่นยำชัดเจน แต่ถนนบางช่วงยังมีดินลูกรัง เป็นหลุมบ่อ อยู่บ้างใน เนินสูงมากในอีกบางช่วง มือใหม่น่าจะลำบาก มีรถยางรั่วยางแตกหลายคัน และเอาขึ้นรถกันอีกหลายคันเพราะไปไม่ไหว เมื่อไปถึงจุดพัก กลุ่มแรก ๆ มีน้ำเปล่า น้ำเกลือแร่ เพียบพร้อม แต่กลุ่มท้าย ที่เป็นมือใหม่ เนื่องด้วยปั่นช้า แทบไม่มีน้ำกินกัน..คงต้องดูแลและปรับปรุงจุดนี้กันอีก... ออ..ลืมบอกตรงจุดสตาร์ทตอนเช้า ก็เหลือแต่น้ำเต้าหู้กับกาแฟแล้ว.ได้ยินมาว่ามีข้าวต้มมัดด้วย แต่เราเห็นแค่ใบตองห่อแล้ว....ถ้าแจ้งมาก่อนว่าไม่มีอาหารหรือจัดมาไม่มากเท่าไหร่ จะได้เตรียมตัวไปเองได้ถูก...

                เส้นทางบริเวณรอบ ๆ น้ำตกโตนสวยงามมากจริง ๆ ในบางช่วงตัดผ่านป่ายาง สงบร่มรื่นมาก รถยนต์น้อยจนแทบไม่มีเลย เสียงนก เสียงจักจั่นระงมไปตลอด... สามารถนำไปต่อยอดทำเป็นเส้นทางปั่นจักรยานท่องเทียวของเมืองได้เลย..แต่  ๆ ชื่องานสามโตน สองล้อ ไป ๆ มากลับเห็นแค่โตนเดียวเอง คือแค่น้ำตกโตนงาช้าง สองโตนที่เหลือไม่เห็น และไม่ทราบว่ามีแวะพักกันตอนไหน หรือผมพลาดเอง....แต่ถาม ๆ ท่านอื่น ๆ ที่ปั่นก็ไม่เจอสองโตนที่เหลือนะ...

                ไปถึงจุด Finish คือจุดเดียวกับที่ปล่อยตัว ผมไม่ค่อยอยากเข้าไปแล้ว ด้วยความที่ไม่ประทับใจเท่าไหร่ ถึงแม้มีการประชาสัมพันธ์ว่ามีการแจกของรางวัลมากมาย หลาย ๆ ท่านก็เก็บรถจักรยาน ขึ้นรถและกลับบ้านเลย ไม่ได้เข้าไปในงานอีก....

                ข้อสังเกต

  1. Nation  มิได้ประเมินจำนวนคนเข้าร่วมไว้หรือ... เพราะในงานล่าสุดที่สุราษฎร์ คนมาร่วมเกือบ ๆ สี่พันคน ไม่แน่ใจว่ามีการจัดการอย่างไร..ปัญหาได้ถูกนำมาปรับแก้หรือไม่
  2. เจ้าบ้านเทศบาลทุ่งตำเสา จัดหาเส้นทางได้สวยงาม ดูแลการจราจรเป็นอย่างดี แต่ควรคำนึงถึงมือใหม่ด้วย ถ้าต้องการก่อสุขภาพจริง ๆ เพราะบางท่านไม่รอด เจอเนิน เจอทางกินยาง ยางรั่ว ยางแบนเป็นว่าเล่น ไปกันไม่เป็นเลย
  3. เรื่องอาหารไม่มีไม่เป็นไรพอจะดูแลกันได้อยู่ น้ำดื่มสำคัญมาก ๆ ครับ สำหรับนักปั่นขาดไม่ได้เลย ยิ่งบ้านเราอากาศร้อน ๆ ขนาดนี้ด้วย หรือเป็นกุศโลบายช่วยร้านค้าในท้องถิ่น...
  4. การจัดการลงทะเบียนหน้างาน ควรชัดเจนกว่านี้ ว่าใช้อะไรเป็นหลักเกณฑ์ ให้คนที่ลงในเน็ตก่อน หรือให้คนที่มาหน้างานก่อน..คนที่เขาไม่ได้เสื้อมีเกือบ 800 คนนะครับ แค่การให้เจ้าหน้าที่มายืนคอตกไหว้กราบขอโทษ ไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหาที่ดีแน่ๆ  โชคดีที่คนจักรยานมีน้ำใจนักกีฬาอลุ้มอล่วยกันไปได้...

ภาพ บทความ : เอาที่บายใจ